Google has opened up a new Beta search service: search over SSL. Google’s SSL search is the industry’s first search service using SSL. To use the service, visit https://www.google.com/.

SSL encrypts the data that is sent between a searcher and Google, which makes it harder for third parties to see the content of the data packages. This is great news for people that search for sensitive information. However, it should be noted that only the Google-data is secured. An ISP or other agency is still able to see what Web pages you are visiting.

Google set up a dedicated website showing the number of requests it received from government entities for the removal of content or the disclosure of user data. This data reflects the number of requests that were made from July 1, 2009 to December 31, 2009. Requests made to YouTube are included.

There are limits to what this data can tell us. Some requests seek the removal of multiple pieces of content, or seek data for more than one account. There may also be multiple requests that ask for the removal of the same piece of content, or data for the same account. Furthermore, the data only shows the number of requests that Google received and not the number of actual requests that Google complied with or challenged.

Google mainly provides data about Western European countries and North America. In Western Europe, the UK and France take the top spots with regard to data requests. Germany leads when it comes to removal requests. There is no or little data about countries in other regions. With regard to China, Google reports: “Chinese officials consider censorship demands as state secrets, so we cannot disclose that information at this time”. In its FAQ, Google discusses some additional limitations regarding the interpretation of the data.

Keynote sprekers waren:
• Lee Hibbard
Media and Information Society Division (CoE).
Sprak over algemene ontwikkelingen in Europa.
• Professor Thérèse Murphy
Professor of Law and Critical Theory (University of Nottingham).
Stelde de vraag of er naar aanleiding van technologische ontwikkelingen nieuwe mensenrechten nodig zijn? Haar antwoord luidde negatief, de huidige mensenrechten volstaan. Wel vragen ze soms om een creatieve interpretatie.
• Dave Banisar
Senior Legal Counsel, Article 19.
Sprak voornamelijk over zijn angst voor de verzameldrift van Google.
• Professor Richard Ashcroft
Professor of Bioethics (Queen Mary, University of London)
Paste Klassieke moraalfilosofie toe op vorderingen in de biologie en medische wetenschap.

Na korte praatjes van de keynote speakers werd er in panelvorm door de studenten verder gediscussieerd. De panels werden steeds ingeleid door presentaties van PhD-onderzoekers van verschillende Europese universiteiten. Ik nam als enige studentspreker deel aan het panel over vrije meningsuiting en het internet.

De eerste spreker presenteerde de centrale vraag van haar PhD-onderzoek: gelden de grondgedachten van de vrijheid van meningsuiting ook op het internet? Aan de orde kwam hoe de vrijheid van meningsuiting wordt bedreigd door een gebrek aan gewaarborgde netneutraliteit.

De tweede spreker was een PhD-onderzoeker aan de Universiteit van Leiden. Hij sprak over de wijze waarop social networks en blogs in Indonesië hebben bijgedragen aan een ware digitale volksopstand tegen een nieuw aangenomen en controversiële Internetwet. Deze Internetwet beperkte de vrijheid van meningsuiting aanzienlijk.

Ik sprak over het recht op vrijheid van meningsuiting, zoals dat is neergelegd in het Verdrag inzake de rechten van het kind, en de rol die het internet kan spelen bij de bevordering van dat recht. De bescherming van de vrije meningsuiting van het kind is veelomvattend. Naast de bescherming van de vrijheid van meningsuiting, roept het Verdrag lidstaten op om ervoor te zorgen dat kinderen gehoord worden in zaken die hen aangaan (Artikel 12 van het Verdrag). De VN Commissie voor de rechten van het kind geeft instructies over hoe het Verdrag dient te worden geïnterpreteerd maar vergeet daarbij dat het internet behalve gevaren (pornografie, geweld, racisme) ook veel kansen biedt om de vrije meningsuiting van kinderen te bevorderen. Hoewel het Verdrag veel mogelijkheden biedt om het internet te gebruiken voor de bevordering van vrije meningsuiting, gaat de Commissie hier maar mondjesmaat op in.

Mijn presentatie is hier bij Slideshare te vinden.

In 2006 verscheen er op YouTube een video van studenten van een Italiaanse school waarop was te zien hoe zij een autistische medestudent pestten. De video werd op aangeven van de Italiaanse politie door Google snel van YouTube verwijderd. De hooggeplaatste Google medewerkers werden strafrechtelijk vervolgd. De Italiaanse rechter moest twee aanklachten beoordelen: smaadschrift en schending van privacy wetgeving. Vandaag kwam het nieuws dat de Google medewerkers wegens het schenden van de Italiaanse privacy wetgeving strafrechtelijk zijn veroordeeld.

Google reageert verbaasd en spreekt van een serieuze bedreiging van het Italiaanse internet. De vrijheid van meningsuiting en een open internet zijn niet langer gewaarborgd. Google wijst ook op de immuniteit voor aansprakelijkheid die is neergelegd in de Europese E-Commerce Directive:

European Union law was drafted specifically to give hosting providers a safe harbor from liability so long as they remove illegal content once they are notified of its existence. The belief, rightly in our opinion, was that a notice and take down regime of this kind would help creativity flourish and support free speech while protecting personal privacy. If that principle is swept aside and sites like Blogger, YouTube and indeed every social network and any community bulletin board, are held responsible for vetting every single piece of content that is uploaded to them — every piece of text, every photo, every file, every video — then the Web as we know it will cease to exist, and many of the economic, social, political and technological benefits it brings could disappear.

Ik ben het helemaal met Google eens. Hosting platforms als YouTube moeten na een notice and take down procedure gevrijwaard blijven van aansprakelijkheid, ook criminele aansprakelijkheid.

De werkgroep heeft vooral een blik geworpen op de organisatie van het collectief beheer van auteursrecht in Nederland en de privé-exceptie in de thuiskopieregeling. De werkgroep merkt op dat “de expansie van internet en het relatief ongecontroleerde gebruik van internet leven continu op gespannen voet met de rechten van creatieve geesten in onze informatiemaatschappij. De werkgroep heeft zich bij haar werkzaamheden terdege gerealiseerd dat de grenzen van de feitelijke mogelijkheden tot handhaving van het auteursrecht in zicht komen”. Handhaving is dus niet langer mogelijk, de wetgeving moet op de schop.

Deep Packet Inspection

De werkgroep lijkt op het eerste gezicht niet vies van Deep Packet Inspection als handhavingsmiddel, maar de helderheid van het standpunt van de werkgroep laat te wensen over. Enerzijds erkent de werkgroep de mogelijkheid die DPI biedt “om te stimuleren dat er voor muziek en films betaald gaat worden”. Ook wordt er in dat licht verwezen naar het Franse three-strikes voorstel. Anderzijds is de werkgroep ervan overtuigd dat de weg die men in Frankrijk heeft gevolgd onvoldoende recht doet aan de “bescherming van persoonsgegevens”. Desalniettemin wordt DPI aanbevolen om internetverkeer te controleren. In de DPI afweging van de werkgroep ontbreekt het aspect van het recht op vrije meningsuiting. “Filteren is gewoon censuur en daarmee basta” schreef Egbert Dommering.

Kunst

Gzzglz.com is een creatie van de Franse kunstenaar ZEVS. In een interview met ZEVS valt te lezen waarop hij doelt met zijn kunstwerken:

“Visual kidnapping is like entering an interactive game: If the brand on the billboard kidnaps the attention of the public with the purpose of consumer demand, I reverse the situation and I kidnap the model on the poster and I demand a ransom of 500,000€ from the brand. [...] Of course, there is a graffiti aesthetic to my art but I primarily play with the visual effect. I use the original colours and re-paint the logo with excess. By pouring paint over them, the logo dissolves in front of the viewer’s eyes, drawing attention to, and visually disturbing the recognisable and omnipresent trademark. By doing so, I try to investigate the logo’s visual power. It’s a simple gesture, just as in Aikido when you reverse the power and change the flow of energy. [...] In fact my approach is not guided by a political project. It is rather the visual aspect of the landscape of our cities that interests me. Because of my experience with graffiti, I’m interested in advertising, signs and slogans, everyday objects, lighting in public spaces. I work freely in the city to form my ideas and the political side naturally becomes part of my work. My ideas are not extreme like anti-advertising or anti anti-advertising!”

Google

Google zal niet geheel gecharmeerd zijn van deze website. Zo deed Gzzglz.com mij in eerste instantie wat anti-globalistisch of anti-Amerikaans-imperialistisch aan. Als Google juridische stappen zou ondernemen, zou het hoogstwaarschijnlijk om een vraag van merkenrecht gaan. Aan de ene kant in de ring bevindt zich dan het merkenrecht, aan de andere kant de vrije meningsuiting. Naar huidig streng merkenrecht zal de laatste waarschijnlijk het onderspit delven. Jammer, want het gebruik van wereldwijd bekende merken in kunst- en meningsuitingen kan belangrijke maatschappelijke kritiek opleveren. Maar zo ver is het nog niet, zal Google ingrijpen?

“UK Abortion Law
Key views and news on abortion
law from The Christian Institute
www.christian.org.uk”

Het instituut daagde Google voor de rechter omdat het gediscrimineerd werd. Andere organisaties konden namelijk wel op de zoekterm ‘abortion‘ met hun website adverteren, waaronder ook pro-abortus websites. Tot zover oud nieuws.

The New York Times berichtte gister dat Google en het Christian Institute de zaak hebben geschikt en Google zijn beleid heeft aangepast. Google zit waarschijnlijk niet te wachten op negatieve publiciteit. Dit betekent dat gebruikers van Google die zoeken op ‘abortion‘, of in het Nederlands ‘abortus’, nu ook religieuze anti-abortus reclame kunnen tegenkomen.

Een Google vertegenwoordiger tegen de BBC:

“Following the review we have decided to amend our policy, creating a level playing field and enabling religious associations to place ads on abortion in a factual way.”

Geen autoriteitsargumenten dus, Google bepaalt de regels op de ‘Marketplace of ideas‘. De wijziging van beleid zal direct en wereldwijd worden doorgevoerd.