May 25th, 2010 |
Published in
Vrijheid van meningsuiting
Van mijn Engelstalige blog:
Google has opened up a new Beta search service: search over SSL. Google’s SSL search is the industry’s first search service using SSL. To use the service, visit https://www.google.com/.
SSL encrypts the data that is sent between a searcher and Google, which makes it harder for third parties to see the content of the data packages. This is great news for people that search for sensitive information. However, it should be noted that only the Google-data is secured. An ISP or other agency is still able to see what Web pages you are visiting.

April 22nd, 2010 |
Published in
Vrijheid van meningsuiting
Voor mijn Engelse Blog Lawful Content schreef ik het volgende:

Google set up a dedicated website showing the number of requests it received from government entities for the removal of content or the disclosure of user data. This data reflects the number of requests that were made from July 1, 2009 to December 31, 2009. Requests made to YouTube are included.
There are limits to what this data can tell us. Some requests seek the removal of multiple pieces of content, or seek data for more than one account. There may also be multiple requests that ask for the removal of the same piece of content, or data for the same account. Furthermore, the data only shows the number of requests that Google received and not the number of actual requests that Google complied with or challenged.
Google mainly provides data about Western European countries and North America. In Western Europe, the UK and France take the top spots with regard to data requests. Germany leads when it comes to removal requests. There is no or little data about countries in other regions. With regard to China, Google reports: “Chinese officials consider censorship demands as state secrets, so we cannot disclose that information at this time”. In its FAQ, Google discusses some additional limitations regarding the interpretation of the data.
April 6th, 2010 |
Published in
Vrijheid van meningsuiting
Op zaterdag 20 Maart 2010 werd aan de University of Nottingham de jaarlijkse mensenrechten conferentie voor studenten gehouden. Het thema was ‘New Technologies: Your Life? Your Health? Your Privacy? Our Human Rights’. De conferentie ging in op de vraag hoe mensenrechten door nieuwe technologie worden beïnvloed.
Keynote sprekers waren:
• Lee Hibbard
Media and Information Society Division (CoE).
Sprak over algemene ontwikkelingen in Europa.
• Professor Thérèse Murphy
Professor of Law and Critical Theory (University of Nottingham).
Stelde de vraag of er naar aanleiding van technologische ontwikkelingen nieuwe mensenrechten nodig zijn? Haar antwoord luidde negatief, de huidige mensenrechten volstaan. Wel vragen ze soms om een creatieve interpretatie.
• Dave Banisar
Senior Legal Counsel, Article 19.
Sprak voornamelijk over zijn angst voor de verzameldrift van Google.
• Professor Richard Ashcroft
Professor of Bioethics (Queen Mary, University of London)
Paste Klassieke moraalfilosofie toe op vorderingen in de biologie en medische wetenschap.
Na korte praatjes van de keynote speakers werd er in panelvorm door de studenten verder gediscussieerd. De panels werden steeds ingeleid door presentaties van PhD-onderzoekers van verschillende Europese universiteiten. Ik nam als enige studentspreker deel aan het panel over vrije meningsuiting en het internet.
De eerste spreker presenteerde de centrale vraag van haar PhD-onderzoek: gelden de grondgedachten van de vrijheid van meningsuiting ook op het internet? Aan de orde kwam hoe de vrijheid van meningsuiting wordt bedreigd door een gebrek aan gewaarborgde netneutraliteit.
De tweede spreker was een PhD-onderzoeker aan de Universiteit van Leiden. Hij sprak over de wijze waarop social networks en blogs in Indonesië hebben bijgedragen aan een ware digitale volksopstand tegen een nieuw aangenomen en controversiële Internetwet. Deze Internetwet beperkte de vrijheid van meningsuiting aanzienlijk.
Ik sprak over het recht op vrijheid van meningsuiting, zoals dat is neergelegd in het Verdrag inzake de rechten van het kind, en de rol die het internet kan spelen bij de bevordering van dat recht. De bescherming van de vrije meningsuiting van het kind is veelomvattend. Naast de bescherming van de vrijheid van meningsuiting, roept het Verdrag lidstaten op om ervoor te zorgen dat kinderen gehoord worden in zaken die hen aangaan (Artikel 12 van het Verdrag). De VN Commissie voor de rechten van het kind geeft instructies over hoe het Verdrag dient te worden geïnterpreteerd maar vergeet daarbij dat het internet behalve gevaren (pornografie, geweld, racisme) ook veel kansen biedt om de vrije meningsuiting van kinderen te bevorderen. Hoewel het Verdrag veel mogelijkheden biedt om het internet te gebruiken voor de bevordering van vrije meningsuiting, gaat de Commissie hier maar mondjesmaat op in.
Mijn presentatie is hier bij Slideshare te vinden.
February 24th, 2010 |
Published in
Privacy, Vrijheid van meningsuiting
Google medewerkers David Drummond, Peter Fleischer en George Reyes zijn door een Italiaanse rechter veroordeeld wegens het schenden van de Italiaanse privacy wetgeving.
In 2006 verscheen er op YouTube een video van studenten van een Italiaanse school waarop was te zien hoe zij een autistische medestudent pestten. De video werd op aangeven van de Italiaanse politie door Google snel van YouTube verwijderd. De hooggeplaatste Google medewerkers werden strafrechtelijk vervolgd. De Italiaanse rechter moest twee aanklachten beoordelen: smaadschrift en schending van privacy wetgeving. Vandaag kwam het nieuws dat de Google medewerkers wegens het schenden van de Italiaanse privacy wetgeving strafrechtelijk zijn veroordeeld.
Google reageert verbaasd en spreekt van een serieuze bedreiging van het Italiaanse internet. De vrijheid van meningsuiting en een open internet zijn niet langer gewaarborgd. Google wijst ook op de immuniteit voor aansprakelijkheid die is neergelegd in de Europese E-Commerce Directive:
European Union law was drafted specifically to give hosting providers a safe harbor from liability so long as they remove illegal content once they are notified of its existence. The belief, rightly in our opinion, was that a notice and take down regime of this kind would help creativity flourish and support free speech while protecting personal privacy. If that principle is swept aside and sites like Blogger, YouTube and indeed every social network and any community bulletin board, are held responsible for vetting every single piece of content that is uploaded to them — every piece of text, every photo, every file, every video — then the Web as we know it will cease to exist, and many of the economic, social, political and technological benefits it brings could disappear.
Ik ben het helemaal met Google eens. Hosting platforms als YouTube moeten na een notice and take down procedure gevrijwaard blijven van aansprakelijkheid, ook criminele aansprakelijkheid.