ICT-Recht

Eerder vandaag schreef ik over de Italiaanse rechter die hooggeplaatste Google medewerkers veroordeelde wegens schending van de Italiaanse privacywetgeving. Ondertussen heeft één van de veroordeelden: Peter Fleischer, gereageerd.

I will vigorously appeal today’s verdict in Milan. The judge has decided I am criminally responsible for the actions of some Italian teenagers who uploaded a reprehensible video to Google Video. I knew nothing about the video until after it was removed by Google in compliance with European and Italian law. I was very saddened by the plight of the boy in the video, not least as I have devoted my professional life to preserving and protecting personal privacy rights. Despite this a public prosecutor in Milan has spent 3 years investigating, indicting and successfully prosecuting me and 2 other Google colleagues.

The decision today therefore raises broader questions like the continued operation of many Internet platforms that are the essential foundations of freedom of expression in the digital age.

De uitspraak van de Italiaanse rechter ondermijnt het bestaan van User Created Content platforms!

Google medewerkers David Drummond, Peter Fleischer en George Reyes zijn door een Italiaanse rechter veroordeeld wegens het schenden van de Italiaanse privacy wetgeving.

In 2006 verscheen er op YouTube een video van studenten van een Italiaanse school waarop was te zien hoe zij een autistische medestudent pestten. De video werd op aangeven van de Italiaanse politie door Google snel van YouTube verwijderd. De hooggeplaatste Google medewerkers werden strafrechtelijk vervolgd. De Italiaanse rechter moest twee aanklachten beoordelen: smaadschrift en schending van privacy wetgeving. Vandaag kwam het nieuws dat de Google medewerkers wegens het schenden van de Italiaanse privacy wetgeving strafrechtelijk zijn veroordeeld.

Google reageert verbaasd en spreekt van een serieuze bedreiging van het Italiaanse internet. De vrijheid van meningsuiting en een open internet zijn niet langer gewaarborgd. Google wijst ook op de immuniteit voor aansprakelijkheid die is neergelegd in de Europese E-Commerce Directive:

European Union law was drafted specifically to give hosting providers a safe harbor from liability so long as they remove illegal content once they are notified of its existence. The belief, rightly in our opinion, was that a notice and take down regime of this kind would help creativity flourish and support free speech while protecting personal privacy. If that principle is swept aside and sites like Blogger, YouTube and indeed every social network and any community bulletin board, are held responsible for vetting every single piece of content that is uploaded to them — every piece of text, every photo, every file, every video — then the Web as we know it will cease to exist, and many of the economic, social, political and technological benefits it brings could disappear.

Ik ben het helemaal met Google eens. Hosting platforms als YouTube moeten na een notice and take down procedure gevrijwaard blijven van aansprakelijkheid, ook criminele aansprakelijkheid.

Europeanen moeten meer controle krijgen over het gebruik van hun persoonsgegevens als het aan Eurocommissaris Viviane Reding ligt. In haar wekelijkse videoboodschap merkt ze op dat persoonsgegevens de nieuwe valuta zijn in de informatiemaatschappij zoals we die nu kennen.

Reding wijst op drie ontwikkelingen die in het bijzonder implicaties voor privacy op kunnen leveren: Sociale netwerksites, ‘Behavioural advertising’ of in andere woorden: doelgroepgericht adverteren en
RFID-chips.

Ten aanzien van sociale netwerksites is Reding van mening dat profielen van jongeren per definitie onvindbaar moeten zijn in de zoekresultaten van zoekmachines. Ze geeft aan dat de Europese Commissie hierover reeds een overeenkomst heeft gesloten met een aantal marktpartijen, maar ze sluit het uitvaardigen van harde regels niet uit als dat noodzakelijk blijkt.

Met betrekking tot doelgroepgerichte advertenties merkt Reding op dat voor het gebruik van persoonsgegevens altijd voorafgaande instemming vereist is. Ze zal het doelgroepgericht adverteren dan ook met argusogen bekijken.

Tot slot wijst Reding op het gebruik van RFID-chips. Deze chips worden bijvoorbeeld gebruikt voor de OV-Chipkaart. Volgens Reding dienen deze chips alleen gebruikt te worden als de consument daar baat bij heeft. Bovenal is het van groot belang dat burgers worden ingelicht over het gebruik van RFID-chips. Als de burger niet begrijpt waarvoor RFID-chips dienen, zal de burger het gebruik van RFID-chips niet snel accepteren.

Het is goed dat de Europese Commissie gebruik maakt van video, maar waarom zijn de videos niet te embedden?