July 17th, 2010 | Published in Overeenkomsten
Digitenne van KPN Alles wat je nodig hebt is een televisie en de digitale ontvanger die je beiden van KPN krijgt. Deze plukken vervolgens de signalen uit de lucht. De eerste 2 maanden gratis digitaal TV kijken Bijna 50% goedkoper tv kijken.
Ik kan het me niet voorstellen…Foutje?
February 10th, 2010 | Published in Overeenkomsten
Apple helpt mee terroristen te bevechten. Dat werd gister gemeld door Concurring Opinions. In de voorwaarden voor gebruik de iTunes Store is het volgende in artikel 34, onder G te lezen:
You may not use or otherwise export or re-export the Licensed Application except as authorized by United States law and the laws of the jurisdiction in which the Licensed Application was obtained. In particular, but without limitation, the Licensed Application may not be exported or re-exported (a) into any U.S. embargoed countries or (b) to anyone on the U.S. Treasury Department’s list of Specially Designated Nationals or the U.S. Department of Commerce Denied Person’s List or Entity List. By using the Licensed Application, you represent and warrant that you are not located in any such country or on any such list. You also agree that you will not use these products for any purposes prohibited by United States law, including, without limitation, the development, design, manufacture or production of nuclear, missiles, or chemical or biological weapons.
iTunes mag niet gebruikt worden voor de productie van nucleaire, chemische of biologische wapens! Terroristen zijn dus aangewezen op Windows Media Player of andere mediaspelers.
February 16th, 2009 | Published in Overeenkomsten
Dat is de titel van een studie die ik samen met prof. Jan Kabel schreef. Deze studie schreven wij in opdracht van het uitgeversconcern NDC / VBK. De studie is als PDF-document te vinden op de IViR-website.
De kern van het probleem is het gebrek aan een informatie- en overlegstructuur voor literaire schrijvers bij besluiten van de uitgeefonderneming die voor de schrijver van belang kunnen zijn. Te denken valt dan aan overnames, fusies of anderzins veranderingen van beleid van de uitgeefonderneming. Deze besluiten raken de schrijvers omdat zij, bijvoorbeeld in het geval een fusie, voor een (samengevoegde) uitgeverij werkzaam zullen zijn met een andere literaire identiteit dan zij gewend waren. Schrijvers, hun redacteuren en uitgevers hebben een onderling hechte vertrouwensband. Dit is een link naar een artikel op NRC.nl met daarin een afspiegeling van het probleem.
We stelden vast dat er geen juridische plicht bestaat schrijvers meer inspraak of inzicht te geven als het gaat om belangrijke koerswijzigingen van een uitgeefonderneming. Zo zijn schrijvers geen werknemers, zij werken op freelancebasis en kunnen geen aanspraak maken op een plek in de Ondernemingsraad. De Wet op de Ondernemingsraden kan wel een handvat bieden voor een nieuw vorm te geven overlegstructuur. In de dagbladwereld is er het redactiestatut. Hoewel het redactiestatuut in de dagbladenwereld hoofzakelijk een ander doel dient, namelijk het voorkomen van commerciële beïnvloeding, kan er ook geleerd worden van dat redactiestatuut. Een deel van de oplossing van het probleem is gelegen in het opnemen van een aantal kernwaarden in de statuten van het uitgeefconcern. Het andere deel van het probleem zal contractueel opgelost moeten worden.
Wie schrijft die blijft? De verhouding tussen uitgevers, redacteuren en hun schrijvers bij wijzigingen in het beleid van een uitgeversconcern; Out now (knipoog)!
February 2nd, 2009 | Published in Overeenkomsten, Search Engine Optimization (SEO)
Een halve maand geleden schreef ik een kritisch stukje over Google’s machtspositie als het gaat om het kwalificeren van websites met malware. Ik schreef dat Google en StopBadware.org hun doelen wel eens voorbij kunnen streven en met hun malware-waarschuwingen onbedoeld het internet langzaam dichtspijkeren.
Afgelopen zondag was het Google zelf dat aanleiding gaf om kritisch te zijn over het waarschuwen van gebruikers voor malware. Google meldde namelijk:
“If you did a Google search between 6:30 a.m. PST and 7:25 a.m. PST this morning, you likely saw that the message “This site may harm your computer” accompanied each and every search result. This was clearly an error, and we are very sorry for the inconvenience caused to our users.”
Gedurende een klein uur was er naast elk zoekresultaat in Google, de waarschuwing “This site might harm your computer” te vinden. Voor even heeft Google die Nederlandse zondagmiddag het bezoek van alle pagina’s die voorkwamen in de zoekresultaten afgeraden. De mensen die zo moedig waren toch op de link te klikken, kregen ook een extra tussenpagina van Google te zien, deze pagina waarschuwde hen voor gevaar op de opgevraagde website.
Hoe kon dit gebeuren? Het antwoord: een menselijke fout.
Ik merkte dat de bezoekersaantallen op andere websites die ik beheer en waaruit ik inkomen genegeer met advertenties, minder hoog waren dan het bezoekersaantal op een gemiddelde zondag. Of dat daadwerkelijk te wijten is aan Google, weet ik niet. Stel nu dat het wel zo is dat er daadwerkelijk bezoekers door Google’s valse waarschuwingen zijn weggejaagd en dat ik daardoor advertentie-inkomsten misloop. Kan ik dan iets tegen Google beginnen?
Google beperkt zijn aansprakelijkheid in de gebruiksvoorwaarden bij de zoekdienst als volgt.
15.1 Niets in deze Voorwaarden zal de aansprakelijkheid van Google voor verliezen die onder het toepasselijk recht wettelijk niet mogen worden uitgesloten of beperkt, beperken.
15.2 Met inachtneming van het bepaalde in Artikel 15.1, zijn Google, noch haar Dochter- en Geaffilieerde ondernemingen, noch haar licentiegevers jegens u aansprakelijk voor:
(A) enige indirecte of gevolgschade die u kunt lijden. Daaronder is begrepen enig winstverlies (of deze nu direct of indirect is gemaakt) verlies van goodwill of zakelijke reputatie, of enig verlies van gegevens dat u lijdt; [...]
Je kunt stellen dat ik dan maar niet op Google’s organische zoekresultaten moet gokken om bezoekers naar mijn site te trekken. Maar is het niet zo dat Google’s marktaandeel op de zoekmachinemarkt dermate groot is, dat je ook kunt stellen dat daarbij verantwoordelijkheid hoort. Wie gebruikt er nu niet een zoekmachine om informatie te lokaliseren op internet? Het web stond even uit toen er bij Google iets mis ging. Anders gezegd, is het op zulke grote schaal indexeren, ranken of anderzins kwalificeren (“This site might harm your computer”) van websites iets vrijblijvends, of valt een zoekmachine dan iets aan te rekenen?
