De overheidswebsite met Nederlandse Wet- en regelgeving: wetten.nl heeft een nieuw gezicht en als we overheid.nl mogen geloven is er daadwerkelijk ook iets verbeterd. Op wetten.nl zijn verdragen, wetten, ministeriële regelingen, algemene maatregelen van bestuur en andere koninklijke besluiten, regelgeving van zelfstandige bestuursorganen (ZBO’s) te vinden.
Kritiek op wetten.nl
In het Tijdschrift voor Internetrecht (2008-6, p. 155) schreef Laurens Mommers een kritisch opiniestuk over de ontsluiting van rechtsbronnen op internet. In het bijzonder ten aanzien van Wetten.nl schreef hij dat het een nuttig instrument is, maar dat het al jarenlang eigenschappen heeft waar velen zich aan ergeren. Zo moet de gebruiker bij elke nieuwe sessie aangegeven dat hij toch echt de gehele tekst van de wet wilt inzien, ook als dat wat extra laadtijd kost (in tegenstelling tot de ‘artikelsgewijze weergave’). Wat er is dus eigenlijk mist, is de mogelijkheid voorkeuren op te slaan, door gebruik te maken van een cookie kan dit gebrek al worden opgelost. Bij de nieuwe versie van Wetten.nl is daarin helaas nog niet voorzien.
Een ander punt van kritiek vloeit voort uit de overlap die bestaat met de Verdragenbank van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. De verdragenbank biedt namelijk veel meer informatie dan wetten.nl. Zo bevat wetten.nl slechts de verdragstekst, waar de verdragenbank ook belangrijke informatie bevat als de voorbehouden die door de verdragssluitende partijen zijn gemaakt. Laurens Mommers spreekt in dat kader van het ontbreken van ‘meta-data’, ik ga graag nog een stap verder. De voorbehouden die door verdragspartijen worden gemaakt, bepalen rechtstreeks wat er tussen hen geldt. Zeker als het gaat om multilaterale verdragen kunnen er, ondanks een gelijke vedragstekst, complexe relaties ontstaan tussen de verdragssluitende partijen. Voorbehouden zijn strikt genomen natuurlijk wel ‘meta-data’, maar in de praktijk blijken ze bijna een rechtsbron op zichzelf. De nieuwe versie van Wetten.nl is niet aanzienlijk veranderd als het gaat om het verdragsgedeelte op de website. Kans gemist!
Verder mist Mommers een wetgevingskalender, op zijn weblog legt Laurens Mommers nog eens uit een waarom.
Wat is er onlangs veranderd en verbeterd?
- Aangepaste vormgeving
- Uitgebreid zoekscherm in plaats van een verfijnscherm
- Het voldoen aan de webrichtlijnen
- Regels met terugwerkende kracht zijn beter als zodanig te herkennen
- Tonen van verdragen vanaf de datum van totstandkoming en tonen van datum voorlopige toepassing
- Betere zoekmogelijkheden
Het lijstje hierboven komt van overheid.nl. Het punt dat mij het meest in het oog springt, is “[h]et voldoen aan de webrichtlijnen”. Webrichtlijnen zijn geen webstandaarden. Althans, een ’standaard’ is in mijn ogen een aanwijzing met meer gewicht dan een ‘richtlijn’. Webstandaarden komen van het World Wide Web Consortium (W3C) en vormen gezaghebbende standaarden voor het ontwerpen van webpagina’s. De Nederlandse overheid bedient zich van ‘webrichtlijnen‘:
“Overheden en bedrijven staan voor de uitdaging hun websites zó te bouwen dat ze zowel voor mensen als voor browsers en zoekmachines optimaal toegankelijk zijn. De Webrichtlijnen helpen daarbij.
Voor het bouwen van websites bestaan internationaal erkende afspraken in de vorm van webstandaarden. Toepassing van deze standaarden levert beduidend betere websites op. De Nederlandse overheid heeft deze internationale standaarden handzaam samengebracht in een kwaliteitsmodel Webrichtlijnen. Het omvat 125 kwaliteitseisen ten behoeve van betere websites.”
De webrichlijnen zijn dus afgeleid van de W3C webstandaarden. En aan die eerste categorie voldoet wetten.nl nu. Hoewel ik het begrip ‘webrichtlijn’ wat verwarrend vind, is het een goede zaak dat een afgeleide van de W3C webstandaarden nu in Nederlands beschikbaar is.
Ook pronkt sinds half februari het Drempelvrij-logo op wetten.nl. Dit logo is er om aan te geven dat de website geen drempels kent, of met andere andere woorden: dat de website ook toegankelijk is voor personen met een functiebeperking en senioren. Slechte zaak is dan weer dat voor het lezen van het certificaat een leesbril nodig is.
