Three hundred years ago the Statute of Anne came into force (1710). It was “an Act for the Encouragement of Learning, by vesting the Copies of Printed Books in the Authors or purchasers of such Copies, during the Times therein mentioned”. The Statue of Anne was the first copyright statute in the Kingdom of Great Britain and it is considered the first act to directly protect the rights of authors. Although the Statute’s aim was to protect the rights of authors, the Statute of Anne was a result of a campaign by the Stationer’s Company that wanted to protect their business.

Verder lezen: Statute of Anne – early copyright lobbying

Tenzij anders vermeld is op de inhoud van deze website de Creative Commons zero verklaring (CC0) van toepassing.

Alle informatie kan dus worden hergebruikt tenzij is aangegeven dat op een bepaald onderdeel van de website auteursrecht rust. Dat is een goede stap in de richting van vrij hergebruik van overheidsinformatie. Daarvoor betalen we natuurlijk allemaal! Althans, ik heb gister in ieder geval op de valreep nog even belastingaangifte gedaan.

Hieronder het resultaat, de bestandstypen:

• 46% films en programma’s (geen pornografie)
• 14% games en software
• 14% pornografie
• 10% muziek
• 1% boeken en gidsen
• 1% afbeeldingen
• 14% van de bestanden

Wat de kennelijke inbreuk op auteursrecht betreft worden bestanden als kennelijk rechtmatig beschouwd wanneer het materiaal (1) deel uitmaakt van het publieke domein, of (2) te verkrijgen is langs legitieme weg, of (3) user-generated content betreft.

By this definition, all of the 476 movies or TV shows in the sample were found to be likely infringing. We found seven of the 148 files in the games and software category to be likely non-infringing—including two Linux distributions, free plug-in packs for games, as well as free and beta software. In the pornography category, one of the 145 files claimed to be an amateur video, and we gave it the benefit of the doubt as likely non-infringing. All of the 98 music torrents were likely infringing. Two of the fifteen files in the books/guides category seemed to be likely non-infringing.

Overall, we classified ten of the 1021 files, or approximately 1%, as likely non-infringing, This result should be interpreted with caution, as we may have missed some non-infringing files, and our sample is of files available, not files actually downloaded. Still, the result suggests strongly that copyright infringement is widespread among BitTorrent users.

Slechts één procent van de aangeboden downloads op BitTorrent maakt dus kennelijk geen inbreuk op auteursrechten. Van de definitie van rechtmatige aangeboden downloads kijk ik op. Uit de blogpost blijkt niet wat er precies moet worden verstaan als “materiaal dat is te verkrijgen langs legitieme weg” (of in het Engels: “freely available through legitimate channels“). De definitie is vaag. Dat het materiaal ook ergens anders legitiem is te verkrijgen, gaat bijvoorbeeld voorbij aan de mogelijke licenties die de auteursrechthebbende gesloten kan hebben. Dan is het materiaal misschien wel ergens anders te vinden, maar dat betekent natuurlijk niet dat het verspreiden van kopieën op BitTorrent daarom geen auteursrechtinbreuk is. Daarnaast gaat de studie voorbij aan de mogelijke excepties die kunnen worden ingeroepen onder het (Amerikaanse) auteursrecht! Dit onderzoek geeft daarom maar beperkt inzicht in de rechtmatigheid van aangeboden downloads op BitTorrent.

De werkgroep heeft vooral een blik geworpen op de organisatie van het collectief beheer van auteursrecht in Nederland en de privé-exceptie in de thuiskopieregeling. De werkgroep merkt op dat “de expansie van internet en het relatief ongecontroleerde gebruik van internet leven continu op gespannen voet met de rechten van creatieve geesten in onze informatiemaatschappij. De werkgroep heeft zich bij haar werkzaamheden terdege gerealiseerd dat de grenzen van de feitelijke mogelijkheden tot handhaving van het auteursrecht in zicht komen”. Handhaving is dus niet langer mogelijk, de wetgeving moet op de schop.

Deep Packet Inspection

De werkgroep lijkt op het eerste gezicht niet vies van Deep Packet Inspection als handhavingsmiddel, maar de helderheid van het standpunt van de werkgroep laat te wensen over. Enerzijds erkent de werkgroep de mogelijkheid die DPI biedt “om te stimuleren dat er voor muziek en films betaald gaat worden”. Ook wordt er in dat licht verwezen naar het Franse three-strikes voorstel. Anderzijds is de werkgroep ervan overtuigd dat de weg die men in Frankrijk heeft gevolgd onvoldoende recht doet aan de “bescherming van persoonsgegevens”. Desalniettemin wordt DPI aanbevolen om internetverkeer te controleren. In de DPI afweging van de werkgroep ontbreekt het aspect van het recht op vrije meningsuiting. “Filteren is gewoon censuur en daarmee basta” schreef Egbert Dommering.

Meer over deze uitspraak bij Wired.

In de verklaring valt te lezen dat de duurverlenging voornamelijk de 4 grote muziekondernemingen (Universal, Warner,Sony and EMI) ten goede komt over de rug van het algemene publiek.

“If Europe wishes to keep its ability to innovate, it must not lock in the current industry structure at a moment of great technological change, it must not inhibit digital creators and archives in the exploration of music – music which has been paid for once already, during the existing term!

The public will not be fooled. If copyright law, cynically, departs from its purpose, piracy becomes an easy option.” (Persbericht)

Het begin: SABAM/Scarlet

De rechtbank had al eerder vastgesteld dat er sprake was van inbreuken op het auteursrecht op muzikale werken die door SABAM worden beheerd. Ook stelde de rechtbank vast dat daarvoor het internetnetwerk van destijds Tiscali (inmiddels Scarlet) werd gebruikt. SABAM vorderde de staking hiervan. De rechtbank volgde Scarlet, maar vroeg zich alleen nog af in hoeverre het mogelijk was voor Scarlet om, vanuit technisch oogpunt, ook daadwerkelijk een eind te maken aan de onrechtmatigheden. Daarvoor wees de rechter bij tussenvonnis een expert aan. Deze expert oordeelde dat het technisch gezien mogelijk was om met een filter van Audible Magic, ‘Copysense’, een einde te maken aan de onrechtmatigheden. De expert voorspelde ook dat het filter niet optimaal zou functioneren: niet al het beschermd materiaal zou gefilterd kunnen worden, maar ook onbeschermd materiaal zou ten onrechte uit het internet verkeer gefilterd kunnen worden.

Het filter van Audible Magic wordt ook door onder andere YouTube gebruikt om auteursrechtelijk beschermd materiaal op te merken. Een ander probleem zou zijn dat het filter niet toegespitst is op filtering door een ISP, het zou aanpassing vereisen en daarmee een enorme kostenpost met zich meebrengen. Desondanks legde de Belgische rechter Scarlet de verplichting op het onrechtmatige handelen binnen 6 maanden te staken, dit op straffe van een dwangsom. Tegen deze uitspraak stelde Scarlet hoger beroep in, die uitspraak laat nog op zich wachten

Scarlet/SABAM

De zaak kreeg ook een ander vervolg, waarvan hierboven dus het vonnis. Het lukte Scarlet niet de auteursrechtinbreuken te stoppen. De implementatie van Audible Magic was mislukt en de termijn inmiddels verstreken. De onderhandelingen van Scarlet met Audible Magic verliepen moeilijk en daarbij was er een probleem van incompatibiliteit. “De oplossing van Audible Magic herkende niet de standaard MPLS die door Scarlet werd gebruikt”. Om daar iets van te snappen, kun je waarschijnlijk niet volstaan met slechts een rechtenopleiding.

De rechtbank oordeelt dat het onredelijk was om van Scarlet te eisen dat zij tegelijk met de implementatie van Audible Magic’s systeem, naar andere oplossingen zoekt en daartoe de onderhandelingen met andere leveranciers aan gaat. De betaling van de dwangsom wordt daarom door de rechter voorlopig opgeschort. Dit betekent echter nog niet dat daarmee ook de verplichting om te komen tot een oplossing van het illegale file sharen verdwenen is. Dit is een belangrijke nuance, want inhoudelijk verandert de opschorting van de dwangsom niets aan de redenering van de rechtbank. Daaraan kan alleen in hoger beroep nog iets gedaan worden, waarschijnlijk dient die zaak eind 2009.

Dank aan Scarlet voor het vonnis.

In het rapport wordt onder andere de volgende conclusie getrokken:

“In Nederland is het voor eigen gebruik downloaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal uit file sharing-netwerken, van websites en andere bronnen wettelijk toegestaan. Games vormen hierop een uitzondering omdat zij een ruimere bescherming kennen op basis van hun status als computerprogramma”

Voor juristen geen nieuws, maar het mag nog wel een keer gezegd worden, zeker als stichting Brein schrijft:

“Indien u een bestand download van een P2P netwerk dient u zich ervan te vergewissen dat het een legaal bestand is. Als het gaat om recente muziek en films die u in de winkel/online (iTunes) kunt kopen of in de bioscoop draait dan kunt u ervan uitgaan dat een gratis download exemplaar op een P2P netwerk illegaal is.”

Niet helemaal juist natuurlijk, in het rapport worden gelukkig wel de juiste nuances aangebracht:

“In het geval van peer-to-peer-netwerken (kortweg p2p-netwerken) wordt door gebruikers vaak niet alleen gedownload, maar wordt materiaal, in bezit van de gebruiker vaak automatisch ook ter beschikking gesteld aan anderen. De gebruiker is op dat moment zowel afnemer als aanbieder geworden. Dit delen van bestanden (sharing/file sharing) is min of meer inherent aan het fenomeen p2p.”

Het uploaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal is namelijk niet zomaar toegestaan. Het lastige van P2P is dat het veelal downloaden en uploaden verenigt.

Het rapport bevat naast een puur juridische analyse, ook onderzoek van heel andere aard. Zo is er onderzoek gedaan naar de kennis van zowel downloaders als niet downloaders van wetten en regels die betrekking hebben op auteursrecht . Daaruit blijkt dat slechts 15% van de downloaders denkt dat onbetaald downloaden is toegestaan, 44% denkt dat het soms is toegestaan, 9% denkt dat het niet is toegestaan en 32% weet het niet.