ICT-Recht

Princeton Professor Edward Felten en Sauhard Sahi deden onderzoek naar de bestanden die via het BitTorrent-protocol worden aangeboden. Zij onderzochten 1021 willekeurige bestanden en classificeerden deze naar bestandstype, taal en kennelijke inbreuk op auteursrecht.

Hieronder het resultaat, de bestandstypen:

• 46% films en programma’s (geen pornografie)
• 14% games en software
• 14% pornografie
• 10% muziek
• 1% boeken en gidsen
• 1% afbeeldingen
• 14% van de bestanden

Wat de kennelijke inbreuk op auteursrecht betreft worden bestanden als kennelijk rechtmatig beschouwd wanneer het materiaal (1) deel uitmaakt van het publieke domein, of (2) te verkrijgen is langs legitieme weg, of (3) user-generated content betreft.

By this definition, all of the 476 movies or TV shows in the sample were found to be likely infringing. We found seven of the 148 files in the games and software category to be likely non-infringing—including two Linux distributions, free plug-in packs for games, as well as free and beta software. In the pornography category, one of the 145 files claimed to be an amateur video, and we gave it the benefit of the doubt as likely non-infringing. All of the 98 music torrents were likely infringing. Two of the fifteen files in the books/guides category seemed to be likely non-infringing.

Overall, we classified ten of the 1021 files, or approximately 1%, as likely non-infringing, This result should be interpreted with caution, as we may have missed some non-infringing files, and our sample is of files available, not files actually downloaded. Still, the result suggests strongly that copyright infringement is widespread among BitTorrent users.

Slechts één procent van de aangeboden downloads op BitTorrent maakt dus kennelijk geen inbreuk op auteursrechten. Van de definitie van rechtmatige aangeboden downloads kijk ik op. Uit de blogpost blijkt niet wat er precies moet worden verstaan als “materiaal dat is te verkrijgen langs legitieme weg” (of in het Engels: “freely available through legitimate channels“). De definitie is vaag. Dat het materiaal ook ergens anders legitiem is te verkrijgen, gaat bijvoorbeeld voorbij aan de mogelijke licenties die de auteursrechthebbende gesloten kan hebben. Dan is het materiaal misschien wel ergens anders te vinden, maar dat betekent natuurlijk niet dat het verspreiden van kopieën op BitTorrent daarom geen auteursrechtinbreuk is. Daarnaast gaat de studie voorbij aan de mogelijke excepties die kunnen worden ingeroepen onder het (Amerikaanse) auteursrecht! Dit onderzoek geeft daarom maar beperkt inzicht in de rechtmatigheid van aangeboden downloads op BitTorrent.

Lawrence ‘Larry’ Lessig gaf een sterke presentatie ter gelegenheid van zijn eredoctoraat dat hem door de Universiteit van Amsterdam en het Instituut voor Informatierecht in Amsterdam werd aangeboden.

De parlementaire werkgroep auteursrecht heeft zojuist zijn rapport over auteursrecht aangeboden. Dit rapport is geschreven ter voorbereiding van het debat over met de regering over het auteursrecht. Wat valt erin te lezen?

De werkgroep heeft vooral een blik geworpen op de organisatie van het collectief beheer van auteursrecht in Nederland en de privé-exceptie in de thuiskopieregeling. De werkgroep merkt op dat “de expansie van internet en het relatief ongecontroleerde gebruik van internet leven continu op gespannen voet met de rechten van creatieve geesten in onze informatiemaatschappij. De werkgroep heeft zich bij haar werkzaamheden terdege gerealiseerd dat de grenzen van de feitelijke mogelijkheden tot handhaving van het auteursrecht in zicht komen”. Handhaving is dus niet langer mogelijk, de wetgeving moet op de schop.

Deep Packet Inspection

De werkgroep lijkt op het eerste gezicht niet vies van Deep Packet Inspection als handhavingsmiddel, maar de helderheid van het standpunt van de werkgroep laat te wensen over. Enerzijds erkent de werkgroep de mogelijkheid die DPI biedt “om te stimuleren dat er voor muziek en films betaald gaat worden”. Ook wordt er in dat licht verwezen naar het Franse three-strikes voorstel. Anderzijds is de werkgroep ervan overtuigd dat de weg die men in Frankrijk heeft gevolgd onvoldoende recht doet aan de “bescherming van persoonsgegevens”. Desalniettemin wordt DPI aanbevolen om internetverkeer te controleren. In de DPI afweging van de werkgroep ontbreekt het aspect van het recht op vrije meningsuiting. “Filteren is gewoon censuur en daarmee basta” schreef Egbert Dommering.

Europeanen moeten meer controle krijgen over het gebruik van hun persoonsgegevens als het aan Eurocommissaris Viviane Reding ligt. In haar wekelijkse videoboodschap merkt ze op dat persoonsgegevens de nieuwe valuta zijn in de informatiemaatschappij zoals we die nu kennen.

Reding wijst op drie ontwikkelingen die in het bijzonder implicaties voor privacy op kunnen leveren: Sociale netwerksites, ‘Behavioural advertising’ of in andere woorden: doelgroepgericht adverteren en
RFID-chips.

Ten aanzien van sociale netwerksites is Reding van mening dat profielen van jongeren per definitie onvindbaar moeten zijn in de zoekresultaten van zoekmachines. Ze geeft aan dat de Europese Commissie hierover reeds een overeenkomst heeft gesloten met een aantal marktpartijen, maar ze sluit het uitvaardigen van harde regels niet uit als dat noodzakelijk blijkt.

Met betrekking tot doelgroepgerichte advertenties merkt Reding op dat voor het gebruik van persoonsgegevens altijd voorafgaande instemming vereist is. Ze zal het doelgroepgericht adverteren dan ook met argusogen bekijken.

Tot slot wijst Reding op het gebruik van RFID-chips. Deze chips worden bijvoorbeeld gebruikt voor de OV-Chipkaart. Volgens Reding dienen deze chips alleen gebruikt te worden als de consument daar baat bij heeft. Bovenal is het van groot belang dat burgers worden ingelicht over het gebruik van RFID-chips. Als de burger niet begrijpt waarvoor RFID-chips dienen, zal de burger het gebruik van RFID-chips niet snel accepteren.

Het is goed dat de Europese Commissie gebruik maakt van video, maar waarom zijn de videos niet te embedden?